مجله برنامه ریزی و طراحی شهری

مجله برنامه ریزی و طراحی شهری

تحلیل شاخص‌های حکمروایی خوب شهری در شهر بستان‌آباد

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
هادی اسکندری عین الدین 1
حسین نوحی 2
1 گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری و روستایی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 گروه معماری، واحد خلخال، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
چکیده
حکمروایی خوب شهری فرآیندی است چندجانبه میان کنشگران رسمی اداره شهر ازیک‌طرف و نیز فعالان عرصه مدنی به‌عنوان کنشگران غیررسمی که تعاملات چندوجهی آن‌ها می‌تواند به سازگاری منافع گوناگون در بین کنشگران منجر شود. هدف از پژوهش حاضر تحلیل شاخص‌های خدمات عمومی و اجتماعی، شاخص فرهنگی و بهداشتی و درمانی حکمروایی خوب شهری در شهر بستان‌آباد است. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش توصیفی- تحلیلی می‌باشد. گردآوری داده‌ها از طریق پرسش‌نامه با استفاده از 3 شاخص (خدمات عمومی و اجتماعی، شاخص فرهنگی و بهداشتی و درمانی) و 15 گویه بر مبنای پاسخ‌های ساکنان در شهر بستان‌آباد و با حجم نمونه 290 نفر انجام شد. جهت تحلیل داده‌ها از آزمون‌های آماری T تک نمونه‌ای و آزمون همبستگی پیرسون در محیط نرم‌افزار spss استفاده‌شده است. بر اساس یافته‌های پژوهش، مشارکت سازمان‌های غیردولتی با میانگین (80/3) بیشترین تأثیر را در حکمروایی خوب شهری دارد. همچنین عدم توجه به خدمات عمومی و اجتماعی همواره در شهرهایی که مدیریت ضعیف و سودجویی را دارند بیشتر خواهد بود، با توجه به پژوهش صورت گرفته و بر اساس نظرات ساکنان در شهر بستان‌آباد از جمله عوامل اثرگذار بر حکمروایی خوب شهری، ارائه خدمات عمومی و اجتماعی به شهروندان توسط مدیریت شهری و اخذ عوارض به‌طور منظم جهت تحقق طرح‌های توسعه شهری توسط سیستم مدیریت شهری است.
کلیدواژه‌ها
حکمروایی خوب
مشارکت
خدمات عمومی
شهر بستان‌آباد
موضوعات

عنوان مقاله English

An Analysis of Good Urban Governance Indicators in the City of Bostanabad

نویسندگان English

Hadi Eskandari Einodin 1
hossein Nouhi 2
1 Department of Geography and Urban & Rural Planning, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
2 Department of Architecture, Sa. B., Islamic Azad University, Saveh, Iran
چکیده English

A B S T R A C T
Good urban governance is a multilateral process involving formal actors in city administration on the one hand and civil society actors as informal actors on the other, whose multifaceted interactions can lead to the reconciliation of diverse interests among stakeholders. The present study aims to analyze the indicators of public and social services, and the cultural and health-medical indicators of good urban governance in the city of Bostanabad. This research is applied in terms of purpose and descriptive-analytical in terms of nature and method. Data were collected through a questionnaire using three indicators (public and social services, cultural indicator, and health-medical indicator) and 15 items based on the responses of residents in Bostanabad, with a sample size of 290 individuals. To analyze the data, one-sample t-tests and Pearson correlation tests were employed in the SPSS software environment. According to the research findings, the participation of non-governmental organizations, with a mean of 3.80, has the greatest impact on good urban governance. Furthermore, the neglect of public and social services tends to be more prevalent in cities characterized by weak management and rent-seeking. Based on the conducted research and the residents' opinions in Bostanabad, among the factors influencing good urban governance are the provision of public and social services to citizens by urban management and the regular collection of taxes to realize urban development plans by the urban management system.

کلیدواژه‌ها English

Good Governance
Participation
Public Services
Bostanabad City
  1.  ازهاریان فر، علی، شهریار و نوری کرمانی، علی. (۱۳۹۳). ضرورت ایجاد شهرهای هوشمند با تأکید بر تجارب جهانی. کنفرانس ملی شهرسازی، مدیریت شهری و توسعه پایدار، تهران.
  2. اسکندری عین الدین، هادی؛ واحدی، حسین؛ سعیدی زارنجی، سمیرا و نوری زاده، ناصر. (۱۴۰۰) تحلیل جایگاه شهرستان بستان آباد در منطقه آذربایجان شرقی از منظر شاخص های توسعه اقتصاد محلی(LQ) . چشم انداز شهرهای آینده، ۲ (۳)، ۱۱-۲۶.
  3. برادران، محمدمهدی. (۱۳۹۴). چالش‌های شهر هوشمند در ایران. هشتمین کنفرانس نظام اداری الکترونیکی، ۱۸ مرداد، ص ۲۷. پورمحمدی، محمدرضا و قربانی، رسول، (1382). ابعاد و راهبردهای پارادایم متراکم سازی فضای شهری. مدرس علوم انسانی، 7(2 (پیاپی 29))، 85-108.
  4. برک پور، ناصر. (۱۳۸۶). حکمروایی خوب شهری و نظام اداره شهرها در ایران. مجموعه مقالات کنفرانس برنامه‌ریزی و مدیریت شهری، ۵۱۷-۴۹۱.
  5. پورافکاری، نصراﷲ؛ کلانتری، صمد و نقدی، اسداﷲ. (۱۳۸۱). توسعه شهرنشینی و پیامدهای آن با تکیه بر ایران، فصلنامه جمعیت.  فصلنامه علمی جمعیت، 10 (39)، 34-1.
  6. زیاری، کرامت الله و مهدنژاد، حافظ. (1401). دیدگاه‌های نو در برنامه‌ریزی شهری. تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
  7. زیاری، کرامت‌اﷲ (۱۳۸۰). توسعه پایدار و مسئولیت برنامه‌ریزان شهری در قرن بیست و یکم. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران، ۱۶۰، ۳۷۱- ۳۸۵.
  8. سیف‌الدینی، فرانک؛ احمدپور، احمد؛ داریش، رضوان و دهاقانی‌الوار، سید علی نادر. (۱۳۹۳). بسترها و چالش‌های اعمال سیاست رشد هوشمند شهری (مطالعه موردی خرم‌آباد لرستان). فصلنامه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری چشم‌انداز زاگرس، ۱۹، ۵۷- ۷۹.
  9. شکوهی، محمداجزا؛ اسکندری ثانی، محمد و محمدآبادی، جواد. (۱۳۹۴). بررسی رویکرد استراتژی توسعه شهری CDS در بیرجند با تکید بر حکمروایی خوب شهری. هفتمین کنفرانس ملی مدیریت و برنامه‌ریزی شهری، ۲۰ و ۲۱ آبان ماه، مشهد.
  10.  قربانی، رسول و نوشاد، سمیه. (۱۳۸۷). راهبرد رشد هوشمند در توسعه شهری اصول و راهکارها. مجله جغرافیا و توسعه، ۱۲، ۱۶۳ -۱۸۰.
  11.  قلندریان، ایمان، سلطانی، سمانه (1401)، فرا مطالعه پژوهش‌های علمی حوزه حکمروایی شهری در ایران. فصلنامه علمی پژوهشی مدیریت شهری و روستایی، 69، 41-53.
  12. کاظمیان، علیرضا. (۱۳۸۳). درآمدی بر الگوی حکمروایی شهری. جستارهای شهرسازی، شماره ۱۹ و ۲۰، تهران.
  13. لدنی، عباس؛ پوراحمد، احمد؛ زیاری، کرامت اله؛ فرهودی، رحمت اله و زنگنه شهرکی، سعید (1402). مدیریت یکپارچه نواحی ساحلی با رویکرد حکمروایی خوب نمونه موردی جزیره کیش. نشریه تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی، 23 (86)، 277-259.
  14. نظریان، اصغر. (۱۳۹۳). پویایی نظام شهری ایران. چاپ پنجم، ، تهران: انتشارات مبتکران.

 

  1. Azharian Far, A. S., & Nouri Kermani, A. (2014). The necessity of creating smart cities with emphasis on global experiences. National Conference on Urban Planning, Urban Management and Sustainable Development, Tehran. [In Persian]
  2. Baradaran, M. M. (2015). Challenges of the smart city in Iran. Eighth Conference on Electronic Administrative System, August 9, 27. [In Persian]
  3. Belissent, J. (2011). The core of a smart city must be smart governance. Forrester Research. https://www.forrester.com/webinar/The%2BCore%2BOf%2BA%2BSmart%2BCity%2BMust%2BBe%2BSmart%2BGovernance/WEB7738
  4. Berkpour, N. (2007). Good urban governance and the system of city administration in Iran. Proceedings of the Conference on Urban Planning and Management, 491-517. [In Persian]
  5. Biswas, R. (2019). A good-governance framework for urban management. Journal of Urban Management. https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2226585618301328
  6. Eskandari Ein Al-Din, H., Vahedi, H., Saeedi Zaranji, S., & Nouri Zadeh, N. (2021). Analysis of the position of Bostanabad County in the East Azerbaijan region from the perspective of local economic development indicators (LQ). Future Cities Horizon, 2(3), 11-26. [In Persian]
  7. Feiock, R. C., Tavares, A. F., & Lubell, M. (2008). Policy instrument choices for growth management. Urban Affairs Review, 36(3), 461-480.
  8. Ghalandarian, I., & Soltani, S. (2022). Meta-study of scientific research in the field of urban governance in Iran. Scientific-Research Quarterly of Urban and Rural Management, 69, 41-53. [In Persian]
  9. Ghorbani, R., & Noushad, S. (2008). Smart growth strategy in urban development: Principles and solutions. Journal of Geography and Development, 12, 163-180. [In Persian]
  10. Kazemian, A. (2004). An introduction to the urban governance model. Urban Planning Essays, (19 and 20). [In Persian]
  11. Ladani, A., Pourahmad, A., Ziari, K., Farhoudi, R., & Zanganeh Shahraki, S. (2023). Integrated management of coastal areas with a good governance approach; Case study: Kish Island. Applied Research in Geographical Sciences, 23(86), 259-277. [In Persian]
  12. Leydesdorff, L., & Deakin, M. (2011). The triple-helix model of smart cities: A neo-evolutionary perspective. Journal of Urban Technology, 18(2), 53-63.
  13. Litman, T. (2005). Evaluating criticism of smart growth. Victoria Transport Policy Institute.
  14. Mortensen, J., Rohde, F. J., Kristiansen, K. R., Kanstrup, M., & Lubanski, M. (2012). Danish smart cities: Sustainable living in an urban world.
  15. Nazarian, A. (2014). Dynamics of Iran's urban system (5th ed.). Mobtakeran Publications. [In Persian]
  16. Pourafkari, N., Kalantari, S., & Naghdi, A. (2002). Development of urbanization and its consequences with emphasis on Iran. Scientific Quarterly of Population, 10(39), 1-34. [In Persian]
  17. Pourmohammadi, M. R., & Ghorbani, R. (2003). Dimensions and strategies of the urban space densification paradigm. Modarres Humanities, 7(2, Serial 29), 85-108. [In Persian]
  18. Seifoddini, F., Ahmadpour, A., Darish, R., & Dahaghani Alvar, S. A. N. (2014). Contexts and challenges of implementing smart urban growth policy (Case study: Khorramabad, Lorestan). Geography and Urban Planning Quarterly, Zagros Landscape, 19, 57-79. [In Persian]
  19. Shokouhi, M. A., Eskandari Thani, M., & Mohammadabadi, J. (2015). Investigating the CDS urban development strategy approach in Birjand with emphasis on good urban governance. Seventh National Conference on Urban Management and Planning, November 11-12, Mashhad. [In Persian]
  20. Ziari, K. (2001). Sustainable development and the responsibility of urban planners in the 21st century. Journal of the Faculty of Literature and Humanities, University of Tehran, 160, 371-385. [In Persian]
  21. Ziari, K., & Mahdnejad, H. (2022). New perspectives in urban planning. University of Tehran Press. [In Persian]